Bağımsız Maden İş Sendikası Genel Başkanı Gökay Çakır, son bir yılda 52 madencinin hayatını kaybettiğini dile getirerek, bu durumun hiç kimsenin duymadığını, gözle görülmediğini vurguladı.
Çakır, şunları söyledi:
“Bu gerçeği siyasete, sendikalara, patronlara da açıkça söylemek isterim… Bu ülkede işçi sınıfı hiçbir zaman kazanmadı, hep kaybetti. İş cinayetlerinde kaybettik, işten atılırken kaybettik, çalışırken hep kaybettik. Siyasetçiler işçilerini hiçbir zaman yeterince savunmadı. ‘Sarı sendikalar’ dediğimiz sendikalar ise hiçbir zaman işçilerini savunmadı. Öleni, işten atılanı, çalışanı asla savunmadılar.”
“İŞÇİLER 1700’LÜ YILLARDA ÇALIŞIYOR GİBİ”
Türkiye’deki işçileri değerlendirirken, “Sanki 1700’lü yıllarda çalışıyor gibi bir tablo” gördüklerini belirten Çakır, işçilerin köleleştirildiğini belirtti.
Bu yıl içinde 1956 işçinin iş cinayetlerinde hayatını kaybettiğine dikkat çeken Çakır, “Ancak, ne bir patronun ne bir sendikanın ceza aldığını ne de yöneticilerden birinin ceza aldığını görüyoruz” dedi.
Ermenek Maden Faciası’nın üzerinden 11 yıl geçtiğini, 18 madencinin hayatını kaybettiğini hatırlatan Çakır, “Bu aileler hala kan parasını alamadı. Geride kalan aileler emekli olamadı, hala mağdur durumda” şeklinde konuştu.
SENDİKA YÖNETİCİLERİNE SESLENİYOR: İŞÇİYE DEĞER VERİN
Çakır, 2026 yılı için belirlenen 28 bin 75 liralık asgari ücretle ilgili şu ifadeleri kullandı:
“Bu ülkede işçi sınıfının yüzde 60’ı asgari ücretle çalışıyor. Gerçekten üzülüyorum. Bakanlarımız, siyasi partilerimiz, sendikacılarımız bizimle alay ediyor. Asgari ücret 28 bin lira oldu; ev kira fiyatlarına, gıdalara yüzde 40 oranında zam yapıldı. Yakın zamanda başka zamlar da gelecek. Bu insanlar nasıl ayakta kalacak? Bu ülkede nasıl yaşayacaklar? Bu 28 bin lirayı sendikacılara versek bir ay yaşayabilirler mi? Milletvekillerine versek yeterli olur mu? Bir gün bile geçinemezler. Bir gün boyunca işçinin aldığı maaşla yaşamalarına izin verin. ‘Halkı, vatanı, milleti seviyoruz’ diyorsunuz ama bu sadece kelimelerde kalıyor. Gerçekte bu sözleri tutmuyor ve sadece kendi çıkarlarınızı düşünüyorsunuz. Bir sendika yöneticisi yedi asgari ücret maaşı alıyor. Siz işverenden bir asgari ücret talep etmekten neden korkuyorsunuz? Bu şekilde sendikacılık olur mu, siyaset olur mu? 28 bin lirayla nasıl geçinirsiniz; hanginiz başarabilirsiniz? Bu durum çok üzücü ve kabul edilemez. İşçiyi değerli bulun, emeğe saygı gösterin.”
